کەرێک و وشترێک بە ڕێگایەکدا دەڕۆیشتن. لەپڕڕا چاویان بە کاروانێک کەوت کە بەرەوڕوویان دەهات. لەترسی ئەوەیکە کاروانچییەکان بیانگرن و بۆ باربردنیان ببەن، چوونە بن پردێک و خۆیان شاردەوە. وشتر بە دەنگێکی نزم کوتی:
- کەرە گیان بێ‌دەنگ بە و هیچ قسان مەکە تا کاروان تێدەپەڕێ!
- باشە!
پاش چەن خولەکێک کاروان گەیشتە سەر پردەکە. کەر کوتی:
- ئەرێ چبکەم؟ زەڕەم دێ!
- کەر! جارێ بێ‌دەنگ بە! ئێستا کاتی زەڕاندن نییە!
کەر خۆی بۆ ڕانەگیرا و زاری داپچڕی و دەستی کرد بە زەڕەزەڕ. کاروانچییەکان بە دەنگییەوە هاتن و هەردووکیان گرتن. بارێکی زۆریان لەسەر پشتیان دانان و وەڕێکەوتنەوە. ڕۆیشتن و ڕۆیشتن. هەردووکیان ماندوو ببوون.
کاتێک لە تەپکەیێک وەسەر دەکەوتن، کەر چۆکی فیزان و کەوتە سەر ئەرز. کاروانچییەکان کەرەکەیان بە بارەوە لەسەر پشتی وشتر دانا و توند بەستیان. وشتر کە لە خەفەتان خەریک بوو شێت ببێت. کوتی:
- ئاخە کەر! مەگەر پێم نەکوتی ئێستا کاتی زەڕاندن نییە؟! چاو ئێستا چمان لێهاتووە؟!
کەر کە ئێستا جێگای خۆش ببوو، وڵامی داوە:
- جا بڵێم چی؟ زەڕەم دەهات ئیدی!!
کاتێک کە گەیشتنە سەر تەپکەکە و سەربەرەژێر بۆ خوارێ ڕۆیشتن، وشتر بەو هەمووە بارەوە هەر بۆ خوارێ ڕادەدرا. لەو کاتەدا وشتر کوتی:
- کەر! جا ئێستا منیش لۆقم دێت!
-یانی چی؟!
- یانی دەمەوێ غاردەم!
کەر چاوی زەق بوون و پاڕاوە. بەڵام وشتر کە زۆر لە دەست کەر ناڕەحەت ببوو، دەستی کرد بە غاردان و پاش چەن چرکەیێک لاقی تيکهاڵان و بەربۆوە. چەند سەرمەقولاتێکی دان و لە پەنا بەردێک گیرساوە. کەر کە هەر لە سەرەتای بەربوونەوەی وشتردا پەڕیبوو، سەری وە بەردێک کەوتبوو و تۆپیبوو. کاروانچییکان کە دیتیان وشتر بێ‌حاڵە و چیدی ناتوانێ باریان بۆ ببات، بارەکانیان خڕ کردەوە و وەڕێکەوتن و وشتریان بەجێێشت.
بارکردنی سەرنجەکان...